Donderdag 18 september

Donderdag 18 september – Wat hebben we vanmorgen weer leuke dieren gezien. We wilden een wandeling gaan maken van af het strand Teluk Cempedak. Vandaar loopt een boardwalk langs de zee door het Bukit Pelindung Recreational Forest. Maar toen we daar aankwamen was die boardwalk gesloten. Dus moesten we vanaf een andere ingang in het Recreational Forest gaan wandelen. Toen we terug liepen naar onze auto zat er weer een bende Java apen langs de weg.

Vanaf de andere ingang zijn we het oerwoud ingelopen. Het pad liep meteen steil omhoog. Daarna vlakte het wat af en werd het weer steiler en zo ging het door tot we op de 260 meter hoge top waren. Het bos is hier primair oerwoud wat wil zeggen dat het nooit is gekapt. Zoals gewoonlijk in een oerwoud zagen we in het begin helemaal geen dieren of vogels. Maar na een tijdje konden we ons eerste beest spotten, een Zwartneuseekhoorn. Kort daarna zagen we een heel mooie vogel, zo groot als een flinke duif maar met een veel langere staart. Dat was een Raffles' Malkoha. Tijdens het lopen hoorden we steeds Siamang apen roepen maar die lieten zich helaas niet zien. Een stuk verder zat een Bloedzuigeragaam op een omgevallen boomstam langs het pad.

Op de terugweg (gelukkig bergaf, want omhoog met die hitte en vochtigheid was zweten geblazen) zagen we weer iets nieuws, een Zonneskink met zijn mooie oranjerode zijkanten. En een stukje verder was het hoogtepunt van de wandeling. Daar zat een groepje Brillangoeren met hun punk kapsel en een witte ring rond ieder oog. Twee jonge dieren waren maar een paar meter van ons af wild met elkaar aan het stoeien in de takken. Iets verderop zat een ouder mannetje rustig blaadjes van een boom te eten.

We zijn onderweg wel een paar mensen tegen gekomen. Allemaal Aziaten. En we hadden weer veel bekijks, maar wel op een positieve manier. Bijna iedereen vroeg wel wat. Waar komen jullie vandaan? Is dit de eerste keer hier? Hoe lang blijven jullie hier? Etc. Aan deze kant van het land loopt het nog niet over van de westerse toeristen. Zelfs in het mega hotel waar we nu zitten kun je ze op de vingers van een hand tellen.

Weer terug bij onze auto hebben we eerst onze boterhammen opgegeten. Daarna zijn we naar de Chendor beach Turtle Sanctuary gereden. Maar dat bleek helaas gesloten. Op de terugweg hebben we een stop gemaakt aan de rand van een rivier met mangrovebomen. Daar was een soort strandje en daar wemelde het van de mini wenkkrabjes. De grootste waren hoogstens 2 cm. Het krioelde er van. Het was een leuk gezicht, al die kleine krabjes die druk naar elkaar aan het wenken waren met een oversized schaar.

Toen we weer in Kuantan waren zijn we nog een keer door een enorme Mall gelopen. En terug bij ons hotel zagen we aan de zeezijde weer twee visarenden zitten op twee palen ongeveer 300 meter uit de kust. Maar nu was het eb en zodoende kon ik de zee inlopen tot op ongeveer 50 meter van de vogels. De zee is voor ons hotel heel ver erg ondiep. Nu kon ik een foto maken maar het bleken Brahmaanse Wouwen te zijn. Toen ik weer op de promenade van ons hotel terug was zagen we daar een ijsvogel op de reling zitten. Die vloog naar het water en pikte iets op en ging daarna op een steen in het drooggevallen eb gebied naast het hotel zitten. En daar kon ik een foto maken. Het was een Witkraagijsvogel.

Vanavond zijn we weer naar “ons” restaurant geweest. We hadden nu alle twee gebakken noedels, José met kip en ik met rundvleesstukjes. We hadden er nog een paksoi gerecht bij voor de groentjes en ieder een lekker fris lychee drankje. En bij het afrekenen kregen we weer een big smile op ons gezicht, voor dat alles omgerekend ongeveer € 8,-. Daar heb je in Nederland tegenwoordig amper nog een zakje patat voor.