Zondag 15 juni

Door: Willie en José

Blijf op de hoogte en volg Willie en José

15 Juni 2025 | Montenegro, Žabljak

Zondag 15 juni – We moesten vandaag van de hoofdstad Podgorica naar het noordoosten van Montenegro rijden, naar het Ski Hotel in Žabljak. Een rit van maar 140 km maar je doet er wel bijna 3 uur over. We wilden onderweg het Ostrogklooster bezoeken. Dat ligt tegen een rotswand en gedeeltelijk in een grot en is een van de bekendste kloosters in Montenegro. Maar we kregen vanmorgen een appje van het hotel dat de P4 richting het noordoosten was afgesloten en dat de P5 vanmiddag tussen 13:00 uur en 16:00 uur ook dicht zou zijn in verband met een protestactie tegen de regering. De route die wij wilden nemen liep via de P5. Dus besloten we om het bezoek aan het klooster maar uit te stellen tot van de week en rechtstreeks naar het hotel te rijden. We hebben alleen een stop gemaakt voor een cappuccino. De weg liep steeds verder omhoog door een prachtig berglandschap. En zo kwamen we al rond 12:15 uur aan bij ons hotel. Žabljak ligt op 1450 meter hoogte en is omringd door 23 bergtoppen van meer dan 2200 meter hoogte.

Vanmiddag hebben we een wandeling gemaakt naar het Black Lake. Dat is een gletsjermeer midden in een bosgebied met op de achtergrond bergtoppen, waar hier en daar nog sneeuw lag. Het is vandaag zondag en dat was te merken. Het meer is kennelijk erg in trek bij de locals want de weg er naar toe was erg druk. We liepen eerst langs een bergweide waar een beekje door kronkelde. We hoorden een hoop kikkers kwaken en ik ben even gaan kijken. De kwakers bleken Poelkikkers te zijn.

Daarna hebben we een stukje rond het meer gewandeld en daar zagen we weer een stel Mosor-rotshagedissen. Die bleken hier helemaal niet schuw te zijn. We troffen er een Belgisch stel dat op wat stenen zat en meteen naast hun zaten twee hagedissen die zich niks van die mensen aantrokken. We hebben er zelfs een stel zien paren.

Weer op de terugweg zag José vanaf een brugje een slang beneden in het beekje. Ik ben gaan kijken en het bleek een Oostelijke Ringslang te zijn. Ik kon haar pakken en ben er mee naar José gelopen zodat ze een paar foto’s kon maken. Het was een flinke slang van zo’n 90 cm lang. Na de foto’s heb ik haar weer in het beekje losgelaten. Als dank (afweer) had ze op mijn handen gepoept en dat stonk behoorlijk.

Na ons slangenavontuur zijn we op de terugweg nog op een terrasje geland voor een drankje.

Vanavond zijn we weer naar een pizzeria gegaan om te eten. Nu hebben we ieder ook echt een pizza gehad want daar hadden we een keer zin in.