Dinsdag 17 juni

Door: Willie en José

Blijf op de hoogte en volg Willie en José

17 Juni 2025 | Montenegro, Žabljak

Dinsdag 17 juni – Het Ostrogklooster moesten we zondag overslaan in verband met de aangekondigde wegblokkade dus zijn we daar vandaag naar toe gegaan. We vertrokken bij ons hotel met wat bewolking en dat is er de hele dag in meer of mindere maten gebleven. Bij het klooster was het wel gewoon 30°. Het is van de Servisch-orthodoxe Kerk, dat in de 12e eeuw is ontstaan.

Om bij het klooster te komen moesten we via een smalle, bochtige weg omhoog rijden. Het ligt hoog tegen een berghelling met de achterzijde in een grot in de berg. We waren blij dat we er zondag niet waren want ook nu was het erg druk. Voor de eerste kapel stond een rij. Bij de ingang stond iemand die weer enkele mensen binnen liet als er anderen naar buiten gingen. Binnen kwamen we eerst in een prachtig beschilderde ruimte. Door een laag deurtje konden we in een tweede kapel komen. Hier stond de kist met daarin het in doeken gewikkelde lijf van de heilige "Sveti Vasilije Ostroški", de oprichter van het klooster. Door hem is het klooster een pelgrimsoord voor orthodoxe en katholieke christenen geworden.

Daarna hebben we een volgende kapel bezocht die ook rijk beschilderd was. Vervolgens zijn we een trap opgelopen en enkele verdiepingen hoger kwamen we op een terras met mooie mozaïeken tegen de muur. Aan het einde van dat terras was nog een kapel. Die was opnieuw mooi beschilderd maar hier waren de fresco’s duidelijk ouder als in de andere kapellen.

Na het klooster hebben we een stop gemaakt in de plaats Nikšić. Daar hebben we in een park in het centrum onze boterhammen op zitten eten. Daarna hebben we wat rondgewandeld maar er was niet zo veel te zien.

We waren rond 16:15 uur weer terug in ons hotel. We wilden nog even te voet het stadje inlopen om wat te drinken en een tafeltje in een restaurant te bespreken. Maar toen we goed en wel in onze kamer waren begon het te regenen. Dus zijn we nog maar even met de auto gegaan. Het begon zo hard te regenen dat we bij het restaurant met een plu naar binnen moesten. We hebben daar zeker een uur gezeten maar het bleef gieten. Het was een enorme wolkbreuk met een onweer erbij. We werden drijfnat toen we weer naar onze auto liepen, zelfs met een plu. Het water stroomde als een rivier door de straten.

Gelukkig was het tegen 19:00 uur weer droog dus konden we te voet naar het restaurant lopen. We hebben voor alle zekerheid wel onze regenjasjes meegenomen. Het eten was weer lekker maar veel te veel. José had kipfilet met frietjes en ik had iets wat op de kaart stond als boeren eten (vertaald). Dat bleken rundvleesstukjes te zijn met een dikke laag kaas er over, uit de oven. Ik had er gebakken aardappeltjes en stukjes pita brood bij.